بمون

 خسته س.زندگی خسته س.اینجا و اونجا هم نداره.پاکبان و پارکبان و ویزیتور و دکترم نداره.گرم داره میشه زمین آخرشم دود میشه هوا میره نمیدونی تا کجا میره

این روزا روزاییه که جوون پول میده میره کلاس شاعری یاد میگیره که بگه هوا میشم میرم تو موهات دود میشم میرم تو ریه هات شاش میشم میرم تو مثانه ت 

منکه ادعایی ندارم لای این جماعت سکولار شاعر نمای عاشق پیشه ی خواهان کاپ عن با جمله های قصار و انتلکتوئل که از جون مرغ تا شیر آدمیزادو خر میکنن من فقط بلدم بگم عشقم الهی قربون شکل و سر و کله ت برم نرو

سیبیلم گرو